باطل است . ( مسأله 462 ) : زنى كه از خون حيض پاك مىشود ، واجب است براي نماز وعبادتهاى ديگرى كه شرط آنها طهارت است ، غسل كند ووضو هم بگيرد . ودستور غسل حيض مانند غسل جنابت است . ( مسأله 463 ) : پس از پاك شدن زن از خون حيض ، هر چند هنوز غسل نكرده طلاقش صحيح است ، وهمسرش مىتواند با أو نزديكى كند ، وبهتر است كه پيش از نزديكى فرج را بشويد ، ولى احتياط مستحب آن است كه پيش از غسل نزديكى نكند . اما چيزهاى ديگرى كه هنگام حيض بر زن حرام بوده - مانند توقف در مسجد ومس خط قرآن - تا غسل نكند بر أو حلال نمىشود . ( مسأله 464 ) : چنانچه آب كافى براي وضو وغسل نيست ، پس اگر به مقدار غسل است ، بايد غسل نمايد وبجاى وضو تيمم كند ; واگر تنها براي وضو كافى است بايد وضو گرفته وبجاى غسل تيمم كند ، واگر براي هيچ يك از آنها كافى نيست يا آب ندارد بايد دو تيمم كند ، يكى بجاى غسل وديگرى بجاى وضو . ( مسأله 465 ) : نمازهاى يوميه را كه زن در حال حيض نخوانده قضا ندارد ، ولى نماز آيات بنابر احتياط واجب ونيز روزه ماه رمضان را بايد قضا كند . ( مسأله 466 ) : اگر هنگام نماز شده ومى داند يا احتمال مىدهد چنانچه نماز را ديرتر بخواند حائض مىشود ، بايد هر چه زودتر نماز بخواند . ( مسأله 467 ) : اگر نماز را تأخير انداخته وبه اندازه خواندن يك نماز وتحصيل طهارت از حدث از أول وقت گذشته وحائض شده ، قضاى آن نماز بر أو واجب است ، ولى در تند يا كند خواندن وچيزهاى ديگر ، بايد ملاحظه حال خود را بكند ، مثلا زنى كه مسافر نيست چنانچه در أول ظهر نماز نخوانده ، قضاى آن در صورتي واجب است كه به اندازه خواندن چهار ركعت نماز وتحصيل طهارت از حدث از أول ظهر بگذرد وحائض شود ، وبراي زن مسافر گذشتن وقت به اندازه خواندن دو ركعت با تحصيل طهارت كافى است . ( مسأله 468 ) : اگر زن در پايان وقت نماز از خون پاك شود وبه اندازه